Letselschade; faillisement door ongeval

Cliënt is een hard werkende man van begin 30, getrouwd en vader van 2 dochters van 4 en 7 jaar. Na een opleiding aan de land- en tuinbouw school ging cliënt aan het werk als hovenier (in loondienst). Na enkele jaren als hovenier te hebben gewerkt kwam cliënt bij  toeval in contact met een aannemersbedrijf dat voornamelijk bestratingwerkzaamheden uitvoerde in opdracht van gemeenten en bedrijven. Cliënt en de eigenaar van dit bedrijf konden het goed met elkaar vinden. Het contact klikte. Cliënt zegde het hoveniersbedrijf vaarwel en ging verder als stratenmaker, wederom in loondienst. Het vak van stratenmaker beviel hem goed. Het was hard werken, maar het verdiende ook goed. Omdat cliënt geheel zelfstandig het werk kon doen werd hij dan ook snel door zijn baas alleen erop uit gestuurd om samen met 2 collega’s de – dikwijls moeilijke – klussen te doen. Cliënt had daarbij de leiding. Terwijl hij aan het werk was, klampten buurtbewoners hem aan met de vraag of hij ook de tuin wilde bestraten. Een andere keer was het de oprit. Zo ging het maar door. Elke zaterdag en soms ook op andere dagen klusten cliënt en zijn 2 maten bij. Zwart natuurlijk.  
Een week, waarbij circa € 250,00 de man werd verdiend was niet ongewoon. Het ging zo goed dat cliënt uiteindelijk als zelfstandig ondernemer een eenmansbedrijf begon. De opdrachten kreeg hij – hoe kan het ook – via zijn oude baas. In de loop der jaren had hij echter zoveel contacten opgedaan dat hij ook opdrachten van anderen kreeg. Cliënt en zijn vrouw besloten een huis te kopen. De bank waar cliënt zijn hypotheek afsloot, adviseerde om meer zekerheid te creëren voor hem en zijn gezin voor het geval hem iets zou overkomen. Per slot van rekening was cliënt de enige die de kost verdient. De bank adviseerde om deze reden in ieder geval een arbeidsongeschiktheidsverzekering af te sluiten. De kosten van de desbetreffende verzekering waren zo hoog dat cliënt de offerte afwees en de bank vroeg naar een andere mogelijkheid. Het werd uiteindelijk een “schadeverzekering voor inzittenden” (svi-verzekering) die gekoppeld werd aan de wa + kasko verzekering voor zijn bestelbus. Cliënt had net een nieuwe Mercedes Vito bestelbus gekocht. Een relatief goedkope verzekering. Als cliënt een ongeluk zou krijgen waarbij hij ook letsel oploopt, ontvangt hij een schade-uitkering alsof hij slachtoffer was geworden door schuld van een ander.

Na een bezoekje aan het plaatselijke café kwamen op een zonnige zondagmiddag zijn neef met zijn vriendin en enkele vrienden bij cliënt en zijn vrouw op bezoek. Zij bewonderden de nieuwe Vito. Cliënt stelde voor om een eindje te rijden. Met z’n vijven in de auto. Cliënt reed uiteraard en liet zien wat de auto allemaal presteert. Even buiten het dorp gaf hij iets gas. Doordat hij even werd afgeleid raakte hij van de weg. Cliënt probeerde nog te corrigeren, maar helaas. De bus kwam tegen een boom en raakte total loss. Cliënt liep ernstig letsel op aan zijn knieën en elleboog. Op een paar schrammetjes na hadden de inzittenden gelukkig geen noemenswaardig letsel. Cliënt dus wel. En niet zo gering ook. Zijn beide knieën waren ernstig beschadigd. Gedurende 10 dagen lag cliënt in het ziekenhuis, waarbij hij zowel aan zijn knieën als aan zijn elleboog werd geopereerd. Werken was er natuurlijk niet meer bij. Cliënt maakte zich echter geen zorgen. Zijn verzekeringsmaatschappij betaalt de schade, althans zo dacht hij. Hij had niet kunnen bevroeden dat het ongeval het begin inluidde van het faillissement van zijn éénmansbedrijf en tevens ook van zijn persoonlijk faillissement. Een lang gevecht met zijn verzekeringsmaatschappij begon.

Vervolg

Top pagina