No cure, no pay bij letselschade

No cure, no pay: wat kun je ermee? Is ‘no cure, no pay’ bij de behandeling van een letselschade een zegen of doe je er beter aan om te werken op basis van een vast uurtarief?

Wat is ‘no cure, no pay’?

Het verrichten van werkzaamheden op basis van ‘no cure, no pay’ bestaat al heel lang en dankt zijn bekendheid aan de sleepvaartwereld. Een schip dat op zee in moeilijkheden verkeert wordt geholpen door zeeslepers. Alleen als men er in slaagt om het schip in een veilige haven te brengen, heeft men recht op een overeengekomen percentage van de waarde van het schip. Behaalt men geen resultaat, dan heeft de zeesleper niets verdient en draait men zelf op voor alle gemaakte kosten.

Er zijn diverse mogelijkheden om een letselschade in behandeling te geven op basis van een resultaatsafhankelijk honorarium. Nu ’no cure, no pay’ een bekende term is, zal in dit artikel van deze term worden uitgegaan: als men een letselschadezaak in behandeling geeft op basis van ‘no cure, no pay’, heb je in ieder geval de garantie dat je uitsluitend honorarium aan je belangenbehartiger verschuldigd bent, indien je claim met succes wordt behandeld. Wordt er geen resultaat behaald, dan ben je geen honorarium verschuldigd.

Wat is werken op basis van uren?

Als je een letselschade zaak op basis van uren laat behandelen, betaal je zelf de declaraties van je advocaat of belangenbehartiger. Deze kosten van je advocaat vormen een onderdeel van de totale schade die je als gevolg van je letselschade hebt geleden. De wet geeft aan dat deze kosten ook door een verzekeraar moeten worden vergoed. De wet geeft echter ook aan dat deze kosten van je advocaat redelijk en billijk moeten zijn. En juist deze woorden in de wet geven in de dagelijkse praktijk aanleiding tot een verschil van mening tussen verzekeraar en (de advocaat van het) slachtoffer.

Een belangrijk verschil tussen het werken op basis van uren en het werken op basis van ‘no cure, no pay’ is dat bij het werken op basis van uren de hoofdsom van de schadevergoeding wordt uitgekeerd aan het slachtoffer van een letselschade. Echter, in de praktijk bestaat vaak discussie over de redelijkheid van de kosten van de advocaat van het slachtoffer. Als de verzekeraar niet bereid is om de kosten van de advocaat te voldoen, geeft de advocaat als oplossing dat het slachtoffer zijn openstaande declaraties dient te voldoen. Onderstaand een recent voorbeeld uit de dagelijkse praktijk:

Verkeersongeval 2003

Op 9 februari 2003 raakt een echtpaar betrokken bij een ernstig verkeersongeval. Er vindt een frontale botsing plaats op een provinciale weg. Het echtpaar wordt met zwaar letsel vervoerd naar het ziekenhuis. De klap was hard: twee inzittenden van de auto die het ongeval heeft veroorzaakt overlijden ter plaatse. De aansprakelijkheid voor de gevolgen van het ongeval wordt door de verzekeraar Ohra snel erkend.

Drie jaar later is de letselschade zaak van het echtpaar nog niet definitief geregeld tot groot ongenoegen van het echtpaar. Beide echtelieden zijn immers als gevolg van het ongeval in de WAO geraakt. Volgens de advocaat van het echtpaar (gespecialiseerd in letselschade en lid van de Vereniging van Letselschade Advocaten LSA) wordt door de verzekeraar betwist dat de klachten een gevolg zijn van het ongeval (de juridische term hiervoor is causaliteit, betwisten van het causaal verband). De advocaat kondigt zonder overleg met het echtpaar een procedure in rechte aan en verzoekt het echtpaar een zogenoemde toevoeging aan te vragen (meer dan de helft van alle Nederlanders komt in aanmerking voor gefinancierde rechtsbijstand, waarbij de kosten van de advocaat voorwaardelijk door de staat worden gedragen).

Het echtpaar vraagt een second opinion aan. Het advies: er is uitgebreid gediscussieerd tussen de medisch adviseur van de verzekeraar en de advocaat, maar er hebben nooit onderhandelingen plaatsgevonden tussen advocaat en verzekeraar omtrent de hoogte van de schade. Aan een procedure voor een rechtbank kleven aanzienlijke risico’s. Start eerst onderhandelingen om te bezien of de letselschade zaak op korte termijn definitief kan worden geregeld met een schikking. Weeg het resultaat van de schikking af met de kansen van een procedure voor de rechtbank en neem dan een definitief besluit: of schikken en afwikkelen op korte termijn of procederen gedurende een aantal jaren met een onzekere uitkomst. Er is niet voor niets het gezegde: beter een goede schikking dan een slecht vonnis.

De LSA advocaat is niet blij met de beslissing van het echtpaar om een overstap te maken en vordert een bedrag van Euro 18.706,91 aan openstaande declaraties ten name van het echtpaar. Ohra blijkt niet bereid te zijn om deze kosten te vergoeden onder verwijzing naar de wet dat de gemaakte kosten van rechtsbijstand niet redelijk en billijk zijn. Daarbij moet worden aangetekend dat Ohra reeds Euro 24.830,80 aan declaraties had voldaan! Het echtpaar zelf heeft tot op heden slechts Euro 8.500,-- aan voorschotten ontvangen.

Hoe wordt dit probleem omtrent openstaande declaraties nu opgelost? De LSA advocaat stelde voor dat het echtpaar een machtiging zou ondertekenen, zodat bij het bereiken van een schikking het bedrag van de advocaat (Euro 18.706,91) rechtstreeks naar de bankrekening van de advocaat zou worden geboekt. Dat is een goede oplossing voor de advocaat, maar het echtpaar is hierbij niet gebaat. Het werken op basis van ‘uurtje factuurtje’ leidt in de zaak van het echtpaar tot grote financiële problemen.

Aansprakelijkheid en causaliteit

Door voorstanders van het werken op basis van een uurhonorarium wordt vaak naar voren gebracht dat àls de aansprakelijkheid is erkend, de kosten van de advocaat en belangenbehartiger door de verzekeraar worden voldaan. Uit vorenstaand voorbeeld blijkt echter dat het in de praktijk anders ligt. Natuurlijk is bij een kop/staart botsing de aansprakelijkheid een gegeven uitgangspunt. Dit soort ongelukken gebeuren heel vaak in het verkeer en een discussie of de achteroprijder aansprakelijk is wordt niet gevoerd.

In heel veel whiplash letselschadezaken gaat de discussie over de vraag òf de klachten van een slachtoffer voortvloeien uit het ongeval (causaliteit). Het is niet alleen een vaststaand feit dat heel veel advocaten en belangenbehartigers niet de weg in deze discussie weten te vinden, maar ook geen belang hebben om deze discussie binnen een redelijk tijdsbestek af te ronden. Er wordt geschermd met de woorden van de medisch adviseur van de advocaat en belangenbehartiger die in adviezen aangeeft dat er wel degelijk een verband bestaat tussen klachten en het ongeval. In correspondentie van de verzekeraar kan het slachtoffer lezen dat zijn letselschade geen gevolg is van het ongeval. In deze discussie wordt door beide partijen keer op keer dezelfde argumenten gebruikt.

De criteria van de Nederlandse Vereniging van Neurologen worden naar voren gebracht met bijvoorbeeld de vraag:
- zijn bepaalde klachten binnen 24 uur ná het ongeval ontstaan?
- kan het slachtoffer het ontstaan van genoemde klachten bewijzen?
- heeft het slachtoffer wel tijdig zijn huisarts geraadpleegd?
Als een whiplash slachtoffer na verloop van tijd aangeeft dat zijn klachten en beperkingen nog steeds voortbestaan, wordt vaak gevraagd of het slachtoffer kan aantonen of er wel voldoende medische consumptie is geweest! Met andere woorden: medisch adviseurs van verzekeraars achten het ondermeer noodzakelijk dat langdurige fysiotherapie is gevolgd, de huisarts regelmatig is geraadpleegd en één of meerdere specialisten door het whiplash slachtoffer zijn bezocht die veelal aangeven dat geen objectiveerbare afwijkingen zijn gevonden die de klachten en beperkingen van het slachtoffer kunnen verklaren!

Jarenlange discussies

Hoe komt het nu dat een zaak van bijvoorbeeld een whiplash slachtoffer zich door deze discussie jarenlang kan voortslepen? Hoe kan het nu gebeuren dat sommige gespecialiseerde letselschade advocaten in elke zaak weer dezelfde discussie gaan voeren? U mag van een gespecialiseerde advocaat of belangenbehartiger verwachten dat hij veel ervaring heeft en de aansprakelijke verzekeraar er op wijst dat een dergelijke discussie zich reeds in duizenden eerdere zaken heeft afgespeeld. Er dienen concrete stappen te worden genomen om, als er al gerede twijfel bestaat over de vraag of de klachten en beperkingen van het whiplash slachtoffer uit het ongeval voortvloeien, de discussie wordt beslecht door het inwinnen van het advies van een onafhankelijk medisch deskundige. Waarom wacht de gespecialiseerde advocaat, maar ook belangenbehartigers die werken op basis van uren en lid zijn van het NIVRE (Nederlands Instituut van Register Experts), zo lang met het nemen van die ene stap die vanzelfsprekend is om het antwoord te verkrijgen die nodig is om de schade van bijvoorbeeld het whiplash slachtoffer definitief te regelen? Want, als u slachtoffer bent van een ongeval met letselschade wenst u slechts één ding: u heeft de wens dat uw zaak met de aansprakelijke verzekeraar zo snel mogelijk wordt geregeld.

Welke vervolgstappen indien na jarenlange discussies nog steeds geen overeenstemming is bereikt?

Indien partijen geen overeenstemming kunnen bereiken dan wordt u voor de keuze gesteld om uw zaak middels een schikking af te wikkelen, of uw zaak in rechte voort te zetten. Hier dient u een weloverwogen beslissing over te nemen. De afwegingen om tot een goede keuze te komen kunt u nalezen in het artikel: schikken of procederen?